‘From the moon’, she said.

Met haar roze wimpers en Bernhard Willhelm schoenen, is Berlijnse modeontwerpster Susi Hinz’ verschijning eclectisch en kleurrijk op een keurige manier. Maar haar gestalte is niet het enige dat opvalt; de manier waarop ze haar eigen wereld omarmt, in combinatie met haar niet-oordelende attitude tegenover de vluchtige maatschappij, is op z’n zachtst gezegd uniek. Haar nieuwste collectie Headmachine komt voort uit haar diepste gedachten, geboren uit een sterke zelfreflectie en vastberadenheid om niets anders dan haar eigen intuïtie te volgen.

We interviewden Susi in Ick Bin Reich, een Berlijns café pur sang. Zo een waar nog binnen gerookt mag worden en grimmige doch fijne technoklanken de ruimte vullen. We bestelden een fles rood om dieper in haar wereld te stappen en praatten over haar zonnige leefomgeving op de maan, haar opinie over ‘het zijn’ in de Duitse wereldstad en visie op onze generatie.

-Ons interview is gepubliceerd op Œ Magazine – Berlijns Independent Magazine gericht op Berlijns talent.-

Subobject

Subobject

De maan als bestemming dus. Waar op de maan treffen we jou precies?
‘Je vindt me aan de zonnige kant van de maan, waar de temperatuur het aangenaamst is.’

Wat is volgens jou een ‘aangename temperatuur’?
‘9.6 graden Celsius,’ verkondigt ze met een uiterst serieuze gelaatsuitdrukking.

‘Een plek vol met speciale planten, die mijn omgeving verlichten als een soort spiegel. Het is er niet koud en niet warm, het is er perfect.’

Waarom de maan?
‘Omdat het mijn passie is om de wereld en de mens te observeren. Vanuit daar overzie ik gemaakte fouten en kan ik ze zo goed mogelijk verbeteren.’

Wat is het beste aan wonen in Berlijn, wanneer je je niet op de maan bevindt?
‘Het fijnste aan Berlijn is dat de stad constant in beweging is; dit biedt je de mogelijkheid om constant te innoveren. In 2014 liep ik stage bij Viktor & Rolf in Amsterdam en toen viel me op dat het in deze stad veel moeilijker is om van identiteit te veranderen. In Berlijn heb je de mogelijkheid om telkens weer achter een nieuw alter-ego schuil te gaan. Je zult er altijd geaccepteerd worden, simpelweg omdat de bevolking er zo anoniem is. Deze anonimiteit wordt naar mijn mening gevormd door de compleet diverse architectuur die Berlijn kent – dit maakt het eenvoudiger om als persoon te veranderen.’

‘En ik ben gek op de bomen aan het water. Vooral die aan de Weißensee.’

Wat is jouw favoriete plek in Amsterdam?
‘De andere kant van het IJ, naast EYE. Terwijl je daar zit voelt het alsof je de stad vanachter een moderne glaswand bekijkt. Daar ervaar ik een gevoel van vrijheid, net als op de maan.’

 

Ik sta zo dicht bij mezelf, dat ik tegelijkertijd juist niét dicht bij mezelf sta.

 

Jij creëert dingen, jij creëert mode. Hoe zou je jouw designs omschrijven?
‘Mijn designs zijn eerlijk, speels en vrij van vastgestelde normen en waarden.’

Net als jij?
‘In zekere zin, ja.’

Waar ben je het meest trots op?
‘Ik ben het meest trots op wie ik ben. Ik probeer alles niet te serieus te nemen – gewoon in het moment te zijn. En het feit dat ik fouten maak, deze reflecteer en ze vervolgens weer maak.’

We kunnen dus wel concluderen dat je geïnspireerd raakt door menselijke gedragingen. Hoe gebruik je deze in jouw werk?

‘Ik filosofeer regelmatig. Bijvoorbeeld: wordt onze natuur veroorzaakt door iets van buitenaf of is deze er gewoon? In mijn opinie is de natuur perfect georganiseerd. Niets gebeurt toevalligerwijs. En wij zijn hier een onderdeel van – wij zijn gecreëerd door de natuur. Ons probleem is vaak dat we proberen eigen God te spelen; dat verwoest ons. Zulke interessante theorieën pas ik toe in mijn werk. In mijn collecties probeer ik iets dat ‘hybride’ is te creëren, iets dat een stap verder is dan de mens. In deze bedachte wereld is geen sprake van genders. Mijn ontwerpen zijn niet menselijk, maar vooruitstrevend – als een machine. Vandaar dat een van mijn collecties “Headmachine” heet.’

 

Mode bestaat niet.

 

Wanneer daag je jezelf het meest uit?
‘Wanneer ik eerlijk ben tegenover mezelf. Mijn ouders zijn het niet eens met mijn leefwijze – ze begrijpen het niet. Ondanks dat blijf ik toch trouw aan mijn eigen voorkeuren. Ik sta zo dicht bij mezelf, dat ik tegelijkertijd juist niét dicht bij mezelf sta. Dit omdat ik constant verander. Het belangrijkste is dat je jezelf accepteert, dat maakt het leven een stuk eenvoudiger.’

Wat is jouw mening over onze generatie?
‘Onze wereld is als een grote collage – vanwege het internet kunnen we alles, altijd en overal met elkaar combineren. Mogelijkheden zijn eindeloos.’

Zie je dat als iets positiefs, dat alles mogelijk is?
‘Soms wel, maar soms ook niet. Juist omdat álles mogelijk is, worden situaties soms lastig gemaakt. Eerlijkheid is en blijft naar mijn mening het belangrijkst. Een goed voorbeeld is designer Raf Simons, die afscheid nam van Dior of Helmut Lang die zei: Ik stop met mode en kies voor kunst. Mijn conclusie: als je echt gelukkig wordt van wat je doet, vind je vanzelf een plaats in deze enorme wereld.’

Over mode gesproken: wat is jouw definitie van dit begrip?
‘Mode bestaat niet. We hebben het enkel een woord gegeven om het meetbaar te maken, zodat men het begrijpt en erover kan praten.’

Susi, laatste vraag: mogen we een foto van je maken?
‘Nee, je mag me wel natekenen.’

Zo gezegd zo gedaan.
Voor en na Susi’s creatieve toevoeging:

picture1 susi

picture2 susi